Aaaah
ik mis al me broertjes en zusjes in Borneo nu al !!!
Living Waters was echt een geweldige tijd & ervaring die niemand meer zal vergeten.

terugweg van Amsterdam naar huis:
waar bleven de hobbels en gaten in de weg?
eigenlijk raar waarom ik niet op het dak mocht zitten,
vergeleken met Borneo kan ons hier niks gebeuren!

Best wel gek om nu dan ineens weer thuis te zitten, zo stil en stil..
geen spelende, gillende, rennende en mooi zingende kinderen meer om ons heen!

see you 9september!
xxDominique

Woensdag ochtend.. 05.00 daar gingen we dan… met de bus weer 12 uur rijden richting Kuching…heb daar niet zo veel over te vertellen.. heb de hele reis geslapen, alleen voor de lunch fve uit de bus gestapt hihi

Het afscheid van dinsdag avond was best moeilijk… ga iedereen echt missen… al mn kleine vriendjes en vriendinnetjes haha, het is gelijk zo stil zonder al die kinderen om je heen… maar oke..

de grens over… we gingen maleisie binnen (als het goed is) en reden met het busje weer naar onze verblijfplaats in Kuching…
In de avond nog met oom John, tante Rinia, Nath, Omer & Do fve de boel verkend… eerst helemaal de verkeerde kant op gelopen maar uiteindelijk de boulevard gevonden…. gezellige plek!

volgende dag ging iedereen nog fve shoppen… en moest iedereeen weer om 1uur in het huisje zijn om te vertrekken richting tiger airways… maar uhmm…. Tante Rinia, Do en ik (Tirza) waren dus verdwaalt… oh gosh… uiteindelijk heeft een man ons met de auto gebracht… Ja .. misschien is het dus niet zo slim om met mij te lopen, want dan verdwaal je sowieso

verder… vlucht verliep goed.. gelijk door richting Singapore.. daar heeft iedereen zn buikje vol gegeten bij de Subway.. HAHA'
nog fve rondgeslenterd, en boarden voor de 12uur lange vlucht richting…… AMSTERDAM!!!!!!

in het vliegtuig weer films gekeken, gegeten, geslapen enzo…. en eindelijk zo rond half 6/ 6 uur s'Ochtends geland op Schiphol

de families stonden al te wachten… oke niet iedereen, sommige kwamen weer Surinaamse tijd wuahahahaha

en nu…. denk ik dat iedereen aan het bijkomen is van de lange vermoeiende, maar geweldige reis….

mis Living Waters wel…. vooral ook bij het eten….. zit ik te wachten op : Selamat Makan… hahahahaha neehoor ik maak maar een grapje… maar de reis was echt een ervaring om nooit meer te vergeten.. en ik wil echt heeel graag nog een keertje terug gaan.. ben benieuwd wat de 10 andere die zijn achtergebleven nu aan het doen zijn… het is daar inmiddels half 8 ofso… hmmm miss is het wel snackdag… jammer dat ik die weer moet missen hihi

Blessings… with Love… Tirza

Heey allemaal.,

Zo dat was alweer een tijdje geleden.
Internet was helaas niet veel beschikbaar. Veel problemen gehad met
de generatoren voor de elektriciteit maar vandaag hebben we weer
nieuwe onderdelen binnengekregen.

een groot deel is vanochtend vroeg kwart voor 5 lokale tijd vertrokken.
Het was best raar, en het voelt nu hier met 24 mensen minder echt leeg.

Ik had afgelopen nacht niet echt geslapen. Eerst kon ik niet slapen dus kging naar buiten, de sterren hier zijn zo mooi. Ook dat maan is anders omdat je bij de evenaar zit en je kunt hier ook heel mooi de melkweg zien! daarna kwam ik binnen en kon Vianny ook niet slapen dus zaten we te kletsen. Tot 1 uur.. en ik had
de sleutel van de visitors room gekregen om die de volgende ochtend te openen zodat degene die weggingen
vroeg konden ontbijten. Dus om 3 uur (2 uurtjes slaap dus) brood gemaakt voor iedereen. Ze moesten allemaal om
4 uur klaarstaan. En alles bij elkaar dus kwart voor 5 vertrokken.
De rest van de ochtend heb ik weer wat bijgeslapen. Het was al met al best emotioneel. Je heb liefde gegeven en ontvangen en je gaat zoveel geven om de kinderen. En vooral de kinderen waar je veel contact mee hebt gehad is natuurlijk nog lastiger om afscheid van te nemen. Het sponsormeisje van oom Lodi liet hem ook echt niet los. En vandaag kwam een heel groepje meisjes huilend om me heen staan omdat ze Aike, Jeffrey, Manuel en Joaquin zo erg mistten… ik zie er nu echt nog meer tegenop om weg te gaan. Maar Gods timing is de beste dus nu moeten we het misschien afronden, maar als God plannen heeft met mensen om hier terug te komen (waar ik wel van overtuigd ben) dan moeten Gods weg en timing daar in volgen.

Verder.. ja zoveel te vertellen.

Het is echt een hele bijzondere tijd… veel tijd met de kinderen. Ik heb laatst engelse les gegeven op de basisschool.

En ik heb net weer met de kleine kindjes een avondprogramma gedaan van een halfuurtje. Daarna gaan ze dat slapen en het is zo grappig dat als ik dan slaaplekker zeg dat Y. (een onwijs schattig jochie wat niet bij me weg is te slaan) me een kus geeft en dan nog een en nog een hahah en vervolgens ook de oudste jongen van de groep (10) die meestal een beetje stoer en een boefje is ook naar me toekomt en me een kus geeft. Zo onwijs grappig. Vandaag hebben we ze de dieren geleerd. Maandag was ik daar al mee begonnen en dan had ik een spelletje bedacht met de ark van noach en dan mochten ze die dieren nadoen nou echt, ze leefden zich
helemaal uit.

Toen we hier nog met z'n allen waren hebben we zoveel ontvangen, geleerd en ja echt bijzonder. Ondanks alle drukte heb ik
toch tijd vrij kunnen maken om met God alleen te zijn. En zo ben je echt 24/7 bezig met dienen, liefde geven/ontvangen en bezig met God en de Heilige Geest. Verder kan ik melden dat ik nu (nog, want het zullen er nog wel meer worden) 1400 foto's heb gemaakt, met echt supermooie, unieke momenten. Ik denk dat een heleboel van mijn mooiste foto's hier gemaakt zijn.

ik dat kan jajaa weet ik. Maar eerst liep je naar buiten en kwam je iedereen tegen van de groep en nu moet je gaan zoeken naar je eigen mensen.

Maargoed, ik ga hier de laatste week echt van elke minuut genieten. Het is echt onbeschrijvelijk fijn en bijzonder om hier te zijn.

Toen iedereen weg was vanochtend lag ik echt zo alleen in die kamer met 6 witte, afgehaalde matrassen en 1 met een gekleurde overtrek van mij. Ik zat daar echt heel zielig hahaha nu is melia met nog 2 andere nederlandse meisjes ingetrokken, heel gezellig.

Over beesten enzo hier hehe. Een jochie hier, Erik (bekend als het boefje hier, 1 van de vele hoor), had laatst een sprinkhaan gevangen (ze doen hier soms

onderling wedstrijdjes wie de grootste kan vangen) en ik heb foto's van dat beest. Echt.. die sprinkhaan was 20 cm lang, zonder dat ik die poten meereken.

En verder heb ik een giftig slangetje nog gevonden, zwart/geel, kakkerlakken gezien, ook hebben ze hier een soort gigantische vliegen ter grootte van een muis zeg maar, muizen ben ik ook tegengekomen bij het opruimen van een soort inloopkast (Dat was samen met ana teresa, dus voor degene die ana kennen, imagine haar reactie)
En ja.. sprinkhanen, muggen, vleermuizen, schorpioenen… allemaal orde van de dag hier

Gisteren heb ik nog een dans gedaan en ik ben nu met wat meisjes een nieuwe dans aan het oefenen die ze dan op gaan voeren. Ik heb al een paar keer mogen spreken in de zondagdiensten met een getuigenis zeg maar, ik heb worship gedaan echt mooi. En dan nog werken met die kindjes… echt zo leuk en bijzonder

Ik heb schoongemaakt, boeken gekaft, boekjes en kerstkaarten (daar beginnen ze nu al mee want ze maken er 4000) gekleurd, lesgegeven echt van alles gedaan.

Ik ga nu ff noodles halen en een gezellige avond maken met mijn nieuwe vrienden hier.

En ik heb nog chocolade ijs in de vriezerrr slurrp (we waren zondag naar Nanga Pinoh geweest, een klein stadje

ongeveer 3 kwartier hier vandaan, en daar gingen we dan 2 uurtjes winkelen dat kan zeg maar elke zondag. Maar

je kunt daar in de supermarkt poeder kopen waar je water bij gooit en dan in de vriezer doet en dat krijg je softijs

lekker chemisch he mam )

En dingen waar jullie voor kunnen bidden zijn:

- Regen

- Electriciteit

- geld voor alle voorzieningen

- energie voor alle vrijwilligers

- voorziening van leraren, artsen, verpleegkundigen, bouwkundigen enz. Als ik kijk wat sommigen hier

doen dan zijn ze en worshipleader, en leraar, en buschauffeur en de loodgieter … echt onmogelijk bijna.

- ook zijn ze bezig met plannen voor een opstijg en landingsbaan dus bid voor geld om een vliegtuigje te kunnen kopen, dan kunnen ze veeeel sneller spullen transporteren. Dat zou dan 1-2 uur vliegen zijn in plaats van 17 uur rijden.

- nog steeds voor gezondheid, ook van Ronny zelf. Hij iks nog steeds niet van zijn hoesten af.

Blesss
Anne

Vanmorgen om kwart voor 5 is de groep van 24 vertrokken! Een uur eerder dan gepland om te voorkomen dat er eventueel tijdsproblemen voor de grens zouden kunnen ontstaan. Na een nauwkeurige telling bleek dat inderdaad iedereen in de bus zat en dus niemand "stiekem" achter is gebleven. Gisteravond was al het afscheid van de kinderen – wat een tranen hebben er gestroomd!! In een korte tijd van slechts twee weken zijn zeer hechte banden gesmeed, en wat is het dan moeilijk om weer afscheid te nemen. Maar velen namen afscheid met de belofte nog een keer terug te komen – dus er is altijd hoop

Voor ons als 10 achterblijvers is het even wennen, maar over een half uurtje begint gewoon weer ons werk, dus dan zullen we de draad snel genoeg weer hebben opgepakt. Nog een heerlijk weekje voor de boeg.

Even een correctie op het laatste bericht van Jennifer: de groep zal niet op zaterdag, maar op VRIJDAGOCHTEND om 5.50 uur landen op Schiphol. Dus voor die grote getalen die van plan zijn hen op te halen: kom alsjeblieft niet een dag te laat!!!

Groetjes namens de 10 verlengde reizigers!!
Melia

Een foto uploaden duurt hier erg lang maar deze wil ik jullie niet onthouden. dit is de vis die de meesten gisteren hebben gegeten (incl. Mary!!! xxx

DLieve allemaal,

mijn laatste werkuur is ingegaan hier (en voor allen die morgen naar huis gaan) ik ben klaar met mijn klus dus ik dacht ik schrijf nog effe een stukkie op voor jullie lieverds…De middag zijn we vrij om in te pakken en afscheid van de kids te nemen.. pffff.. dat wordt nog wat.. ws. ga ik lekker worshippen met Steven en iedereen die aanschuift….joepie…want inpakken kan ik altijd nog..woehahahaha…
Ik wil even benadrukken dat we hier een geweldige tijd beleven ..als groep. als bediening en als individuen. De diva's wensten dat ze voor de verlengde reis hadden gekozen.. wie had dat gedacht.. hahaha…een papa wil tickets voor de rest van zijn gezin sturen en hier op ze wachten haha.. tja.. dat wordt echt weer even aanpassen wanneer we weer thuis zijn..pfff… Ik verlang naar een broodje van subway in Singapore…hartig beleg…jammie….
Het eten hier is geweldig en beter dan menig restaurant.. Ik heb gisteren zelfs vis gegeten. (niet met kop en staart zoals de rest. dankzij zus Rinia..kreeg ik gefileerde vis..joehoee.. thanxxxx zus..) gna gna..
We zijn echt gezegend met het eten.. sorrie van sommigen hoor ik zelfs dat het beter is dan thuis..oeps..(ik noem uiteraard geen namen..maar meer info is te verkrijgen tegen een mooie gift aan ondergetekende haha

Morgenochtend zullen we rond 5.30 met 24 man vertrekken en dus afscheid nemen van de resterende 10..boehoeee…ik heb me zakdoekjes in de hand.. We rijden dan weer met de boemelbus terug naar kuching. Daar overnachten we. en donderdag zullen we rond 14.30 plaatselijke tijd inchecken en rond 16.30 uur vertrekken naar Singapore alwaar we rond 18.00 landen. Subway here I come en daarna inchecken voor onze vlucht terug naar Blanda…waar we zaterdag rond 5.50 zullen arriveren.. komen jullie in grote getalen ons ophalen????? liefs Jen…

Het zit er weer bijna op voor groep 1!
Deze week hebben we weer flink aangepakt hier @ living watrers. Office team bestaande uit Petra, Peter Overduin, Marry en Melia zijn al een eind opweg met het inventariseren van alle spullen. Inmiddels is de kliniek al helemaal schoon dankzij het schoonmaakteam van Jeniffer, Gilsionia en kinderen. Vianny en Rinia helpen mee om de lekkerste maaltijden te verzorgen. Het verfteam bestaande uit Tirza, Nathalie, Stephanie en Martha hebben heel wat huizen een kleur gegeven. De kinderopvang wordt verzorgd door Nicky, Priscilla, Joelle en Rani.
Steven Omer en Harm hebben samen met de zoon van een van de staffmensen een voetbal toernoi georganiseerd. Vandaag is de finale van de jongens. Omer zal onder andere Harvest vertegenwoordigen!
Bij de meisjes staat het team ‘chicks with tricks’ er goed voor. Het team bestaande uit Tirza, Joelle, Nathalie, Danielle Tessa en Priscilla zullen vandaag ook spelen. De prijs is een pakje noodles voor alle teamleden die de meiden bij winst aan de indonesische tegenpartij gaan geven.

Er is nog veel te doen en als team zetten we ons samen in om de kinderen en de bediening te helpen. Ook de laatste dagen. Velen hebben de smaak te pakken en verlangen ernaar om een keer terug te komen maar dan voor langere tijd.
De dag van terugkomst begint ook toch wel een beetje te kriebelen en hier en daar hoor je toch wat verhalen over de mensen thuis. Lodi: “Het liefst haal ik ze allemaal hiernaartoe, nog makkelijker”. Dominique zou hier wel willen wonen. Rinia mist toch haar lieve zoon en begint zo langzamerhand toch wel uit te zien naar de dag van terugkomst. Ook Marry zou haar Roy wel weer in de armen willen vallen. Cher zou wel langer willen blijven, maar niet zonder haar man en zoontje.

namens het hele team hier de hartelijke groetjes!

oehh nog 15 minuten voordat het 21:00 = snacktijd is!!!! woewww snackdag op maandag en woensdag @ Training Center, Living Waters Village

(sorry meligheid)
Anne

We zijn alweer een week hier!!!

Hallo allemaal,
Weer even een kort berichtje. Zoals jennifer al zei is het niet bij te houden met de dagelijkse verslagen maar ik heb toevallig weer even een computer gevonden die het doet

Het is hier nu bijna half 9 savonds. De kinderen gaan nu weer naar school, en op maandag, woensdag en vrijdag hebben ze hier huiswerkavond. Er zijn alleen 3 groepen die dat nog niet hebben en daar maken we programma's voor om ze een beetje bezig te houden en toch wat te leren.

Ik had samen met een ander meisje uit engeland de allerjongste kinderen. We hebben ze (geprobeerd) de kleuren van de regenboog te leren. En het is zo onwijs leuk om die indonesische kindjes orange of purple te horen zeggen. Heeel schattig allemaal, ook zijn ze hier zo blij met kleine dingetjes. we hadden zelf een kleurplaatje gemaakt met een regenboog en zon en wat heuvels, omdat internet niet werkte deden we het met de hand. En als je kijkt hoe die kinderen grijpen naar zoiets simpels als een zelfgemaakte kleurplaat. Dat is echt heel bijzonder. Sommigen hadden zelfs nog maar 1 keer een regenboog gezien en sommige nog nooit!

Verder is het nog steeds heel gaaf om hier te zijn. We zijn nu een week verder en er zijn minder leuke dingen of dingen waar je aan moeten wennen. Maar je krijgt er zoveel meer voor terug.

Ik wil jullie thuis echt vragen om ons in gebed te houden.
Er zijn een aantal mensen die toch wat last hebben van de malariapillen, sommigen hebben uitslag of blaren. Maar er zijn ook een aantal mensen met wat oorpijn. Waaronder Peter Overduin en Priscilla. Ook zijn er wat mensen met hoofdpijn of buikpijn. John en Omer hadden wat last van hun rug en bovendien zijn we best moe. We werken hard en hebben eigenlijk elke pauze nodig om ff te liggen. Je moet echt wennen aan het ritme. Dank alvast dus voor jullie gebed! We functioneren allemaal hoor! Het is niet ernstig allemaal, maar we kunnen nog veel optimaler! We hebben een genezende God dus proclameer genezing zou ik zeggen.

Gisteren hebben we tijdens de praise en worshipnight alle cadeautjes die we hadden meegenomen overhandigd aan Ronny en Kay. Eerst hebben we nog een lied voor ze gezongen, geschreven door Petra en Gilsonia op de melodie van My Bonnie is Over the Ocean. Ze waardeerden het echt heel erg! Ook hebben Martha en Stephanie de cheque met geld overhandigd, dat ze hadden verzameld met hun benefietconcert. Ze hebben het als een speciale gift gegeven voor het worshipcenter. Daarna hebben stephanie en ik nog een lied gezongen.

Verder… er is zoveel te vertellen! Zoveel indrukken en impressies.
Ik weet nu al aardig wat woordjes indonesisch en ken al een flink aantal kinderen. En allemaal zo uniek. je hebt verlegen, stille, zorgzame, drukke, boefjes en hele vrolijke kinderen. Veel komen naar je toe en je kunt ze jouw liefde geven en andersom geven zij jou ook zoveel!

Zo ik hoop jullie weer een beetje op de hoogte te hebben gebracht.

En nog even ter aanvulling we hadden vandaag een heerlijke avondmaaltijd met:
- Rijst (dat is niet nieuw meer natuurlijk)
- Groenten (wortel, mais, champignon, boontjes, spinazie)
- Een kippepootje met komkommerschijfjes (sllurrrpp, die hebben we niet zo vaak)
en als klap op de vuurpijl WATERMELOEN!!! Jeeeehh
Echt lekker. We worden zo goed verzorgd!! Prijs God

Heeeel veel groetjes van iedereen hier aan iedereen thuis,
Liefs en Bless Anne

ps: Graag ook gebed voor voorzieningen. Er wordt veel eten nog gekocht en het kost allemaal wel geld. Bidt voor overvloed en voorziening. Terima Kasi!!

DIva's in de rimboe..

Lieve Allemaal… Zoals je ziet kunnen we niet dagelijks meer bijhouden. De stroom valt hier soms uit. of het internet is zo traag dat je je haren kan zien groeien )
En dan geven we het toch maar op.. Ik (=Jennifer) kan wel effe in een notedop vertellen wat me de afgelopen dagen is opgevallen..

Eerst maar over onze diva's… Een aantal van onze jonge dames (inclusief mijzelf) zijn echte diva's.. Diva = positief woord voor enigzins verwend en kieskeurig…hahahaha..
Deze Diva;s denken te kunnen moppen en vegen met hun handtas om…woehahahahaha.. dat is pas lachen voor de inwoners hier..de handtas gaat overal mee naar toe..en wordt niet uit het oog verloren.

Een diva heeft hier geleerd wat een mop is om mee te dweilen en hoe je een mop bediend.. onder gelach van de kinderen hier die al snel doorhadden dat het geen normale bezigheid is voor onze meiden. Maar goed. Ronny bedacht dat het leuk zou zijn om onze meiden om 3.30 in de nacht (een keer tijdens hun verblijf hier..) te laten helpen in de keukenploeg.. (diepe zucht..)

We worden al dagelijks verwacht om 5.30 voor een bidstond in Indonesisch/ engels (Soms onverstaanbaar engels) om 6.30 gaan we eten en om 7.15 staat iedereen klaar om aan het werk te gaan. Sommigen moeten fysiek echt zwaar werk doen en dan die hitte…pffff…
Dus bij deze.. VOoral voor de Diva's IK BEN TROTS OP JULLIE….

Moeders als jullie je dochters een klusje vragen om te doen zullen ze dat met een blij hart doen na alle zware, moeilijke en vermoeiende klusen die ze hier allemaal moeten doen..

Te denken valt aan verven ( in zeer modieuze kleding die te groot is maar die door onze diva's charmant gedragen wordt . Of wc's schrobben die zoooo niet schoon zijn dat we er thuis met een paar kilometer omheen waren gelopen…pff… maar ook schroeven sorteren en dan niet een paar maar heeeeeeeeeeel veeeeeeellll… maar we doen alles zonder mopperen en klagen.. hooguit hier een daar een diepe zucht..

Ik pas al mijn worshipliedjes aan.. en zing tijdens het schrobben… Ik schrob ik schrob voor U.. ipv. Ik zing voor u of Als tijdens de vreselijke hitte.. zing ik O Heer, giet een stroom van regenwater over ons uit…pfff… Hihi..
We maken een boel mee met elkaar maar de sfeer zit er nog goed in…we zijn echt een team.. en vullen elkaar mooi aan hier..

We zijn er inmiddels ook achter dat sommigen echt vreselijke last hebben van de malariapillen.. Oa. ikzelf.. Ik kreeg vreselijke dromen en ben nu ook gestopt met die ondingen.. het is hier nu droogseizoen..en daarom weinig muggen..gelukkig maar. Hoewel Omer en Melia lekker bloed schijnen te hebben want die worden overmatig geprikt..

Maar anderen kampen met slapeloosheid en weer anderen zijn superemotioneel en huilen bij het zien van een ui al…boehoeee…..

en van mij zou je verwachten dat ik hier tranen met tuiten huil (voor de kenners onder u…haha) maar ik leek wel een zombie dus ..nu kijken of het beter wordt zonder die rommel in me lijf… Maak je geen zorgen en als je dat wel doet..BID dan maar voor ons.. We vertrouwen erop dat Hij ons veilig weer thuis brengt…

Inmiddels zijn Jeffrey, Aike, Manuel & Joaquin de kanjers want we horen vanaf vroeg in de ochtend tot laat… hun namen schallen over het terrein.. en ontvangen ze meerdere huwelijks aanzoeken..hahaha… dat wordt weer afkicken voor ze als ze weer in Nederland zijn…

Nou.. dat is het maar weer even tot zover… God is goed en zeer te prijzen.. Hij is een levende God en we zijn onder de indruk van dit grote werk van God hier…

Shalom Jen